Haptonomie

In de haptonomie gaat het om het gevoelsleven. Het woord “haptonomie” is afgeleid van de Griekse woorden hapsis en nomos. Hapsis betekent tastzin, gevoelszin en nomos wet of regel. Samengevoegd betekent haptonomie de wetmatigheid van het gevoelsleven en van de tast. Frans Veldman, de grondlegger van de haptonomie, definieert het als “de wetenschap van de affectiviteit”.

We leven in een samenleving waarin prestatie, effectiviteit en doelgerichtheid de bovenhand hebben gekregen. We leven snel en gaan vaak makkelijk voorbij aan dat wat ons raakt en beroert. Dit kan leiden tot emotionele armoede en vervreemding. Binnen de haptonomie staan we opnieuw stil bij wat ons in onze essentie raakt. Hoe ga ik om met mezelf en met mijn omgeving? Hoe gaat mijn omgeving om met mij? De fysieke aanraking speelt hierbij een belangrijke rol. In een affectief contact is het aanraken als gebaar vaak aanwezig. Een moeder troost haar kind met strelen en kusjes, verliefde mensen kunnen soms niet van elkaar afblijven en als je blij bent een ander te zien is een omhelzing vanzelfsprekend. We kunnen lijfelijk worden aangeraakt, maar ook een woord, een gebaar of het onthouden daarvan kunnen ons raken.

Ons gehele gedrag bestaat uit communiceren. Dat wat ik doe of juist niet doe brengt wat teweeg in mijn omgeving en dat wat in mijn omgeving gebeurt, brengt wat teweeg in mij. Mensen leven in verbinding met elkaar. De mate waarin je daarin jezelf kunt zijn en je geliefd weet, bepalen je geluk.